เสียดายกาลเวลาพาใจเศร้า เสียดายเรารักกันมั่นไม่หาย เสียดายรักภักดีที่มลาย แสนเสียดายไมตรีมีต่อกัน แสนเสียดายความรักที่ปักจิต ยังครุ่นคิดเฝ้านึกตรองตรึกฝัน ยามรักร้างสร่างสุขแสนจาบัล เหมือนดวงจันทร์ยามเมฆามาบดบัง ยามแรกรักปักใจให้สุขขี ดวงฤดีมีแต่ถวิลหวัง ยามรักโรยโหยไห้ดุจดัง พิภพพังชาวโลกโศกโศกา
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น